Posts tonen met het label Cultuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Cultuur. Alle posts tonen

zondag 4 oktober 2015

Verkeersveiligheid

Vandaag wil ik even kort over iets totaal anders schrijven. Dit heeft niets met actualiteit te maken, maar met iets waar ik sinds kort vaak over nadenk. Ik ben student Criminologie, dus ik ben vaak bezig met criminaliteit vraagstukken. Een gegeven dat vaak voorkomt is verkeersveiligheid.
Bij verkeersveiligheid wordt vaak gesproken over alcohol in het verkeer. Alcohol is levensgevaarlijk in het verkeer, maar ik denk dat andere zaken dat evengoed kunnen zijn. Een voorbeeld? Bellen achter het stuur. Dan heb ik het ook over hands-free bellen.

Onlangs zag ik een aflevering van Mythbusters waarin ze de gevolgen van bellen achter het stuur vergeleken met rijden onder invloed van alcohol. De resultaten waren eerlijk gezegd niet verrassend. Bellen aan het stuur had een even negatief effect op het rijden als geïntoxiceerd zijn door alcohol. In de test werd er gereden met de telefoon in de hand. In het gesprek werd er gevraagd om zinnen te herhalen en om kleine denkoefeningen te doen. Dit zou gelijk moeten zijn aan geconcentreerd een telefoongesprek voeren.

Als men rijdt onder invloed van alcohol is er een vertraagd reactievermogen en een tekort aan concentratie op de weg, maar ook nog vele andere dingen. Kortom, rijden onder invloed is levensgevaarlijk.
Wanneer men een gesprek voert terwijl men rijdt, is er mogelijk ook een tekort aan concentratie op de baan en de voertuigen rond hen. Hiermee wil ik zeggen, dat dit potentieel even gevaarlijk kan zijn als rijden onder invloed. Een seconde de aandacht weghouden van de weg kan desastreuze gevolgen hebben.

Ik wil geen pleidooi maken om gesprekken in de auto te bannen, totaal niet. Een gezellig babbeltje kan erg aangenaam zijn tijdens het rijden. Ik wil jullie gewoon even doen nadenken, dat het misschien toch niet zo veilig is als dat we allemaal wel denken. Aandachtig zijn in het verkeer is extreem belangrijk, voor zowel jezelf als anderen op de baan.

zaterdag 3 oktober 2015

Animatie tv voor volwassenen

Animatieseries worden vaak gelinkt aan tv voor kinderen. Dit hoeft niet per se waar te zijn. Volgens mij gaat het niet om hoe de serie er uitziet, maar vooral wat het thema is van de serie en hoe het gebracht wordt. Daarom ben ik er rotsvast van overtuigd dat er wel degelijk animatie tv bestaat voor volwassenen.

Series als The Simpsons en Family Guy zijn gemaakt met tieners als doelpubliek. Persoonlijk kan de humor van deze series mij ook nog wel bekoren. Maar specifiek wil ik het vandaag hebben over één serie die wel degelijk oudere tieners en volwassenen als doelpubliek heeft. De serie heet Archer. Sommigen onder ons zullen deze serie wel al kennen. Voor diegene die de serie nog niet kennen, wil ik jullie graag warm maken om deze te gaan bekijken.

Archer is een animatieserie die gaat over een Amerikaanse geheime dienst genaamd, ISIS. Vandaag de dag een controversiële naam, aangezien het zou kunnen verwijzen naar de extremistische groepering met dezelfde naam. Daarom dat in verdere seizoenen van de serie dan ook afgeweken wordt van die naam.
Centraal staat het personage, Sterling Archer. Archer is een spion met een gigantisch groot ego. Hij ziet zichzelf als de beste spion ter wereld. Hij kampt ook met een groot moeder-complex. Archer heeft een erg abnormale en ongezonde relatie met zijn moeder, die trouwens de baas is van de spionnen dienst. Archer is een spion met een drank probleem, een grote mond en een constante nood om zijn cathphrases te gebruiken. Een voorbeeld van een catchphrase refereert naar de soundtrack van de film Top Gun, namelijk ‘Danger Zone’ van Kenny Loggins.
Verder heeft Archer een geweldig gevoel voor humor en een tekort aan verantwoordelijkheidszin en is hij soms wat kinderachtig en dwaas in z’n acties.

Tijdens zijn opdrachten wordt Archer vergezeld door z’n partner Lana, op wie hij stiekem een oogje heeft en wordt hij bijgestaan door een hilarische entourage.
De serie heeft ook een erg indrukwekkende cast. Zoals oa. Judy Greer, Chris Parnell, Jessica Walter. (Ook bekend uit die andere schitterende komische serie ‘Arrested Development’) Ik wil nog niet teveel verklappen van de serie, de rest zullen jullie zelf moeten ontdekken!

Wat mij vooral aantrekt aan de serie Archer is de humor. De serie is gewoon heel erg grappig. Het zit boordevol terugkerende cathphrases, hilarische en soms wel awkward situaties en vreemde relaties tussen personages. Het is wel vooral humor voor volwassenen. Laat u niet afschrikken door het feit dat de serie geanimeerd is.

Zelf ben ik een erg grote fan van tv series. Op mijn lijstje van beste series staan oa. Breaking Bad, Game Of Thrones, Homeland, House of Cards, Modern Family, Friends en ook Archer. Ik vind een goeie serie aangenamer dan een film omdat er meer tijd en plaats is voor ontwikkeling van de personages. Er kan een breder en groter verhaal verteld worden. Eerlijk gezegd, denk ik dat de kwaliteit van de hedendaagse serie niet moet onderdoen voor een film. 

Hopelijk heb ik jullie kunnen warm maken om te kijken naar Archer, laat het mij zeker weten wat je ervan vond.