Van Arabische Lente tot chaos in Syrië

De kwestie in Syrië sleept al een tijdje aan. Vier jaar ondertussen al. Niemand durft er zich echt mee te moeien omdat ze vrezen dat de doos van Pandora dan zal opengaan.
Binnen Syrië heb je verschillende partijen die tegen elkaar vechten, maar hoe is het zo ver kunnen komen? Even een flash-back.

Iedereen herinnert zich vast nog wel de Arabische Lente, waarin verschillende autoritaire landen streden om meer democratie. Tunesië, Libië, Egypte, Jemen en Syrië. Verder waren er ook nog grote protesten in andere landen van de Arabische wereld. Maar laat ons nu even focussen op die vijf landen. Tunesië werd geleid door Ben Ali. Door hevige protesten moest hij uiteindelijk zich overgeven en zijn er democratische verkiezingen gekomen in Tunesië. Dit was een teken voor de andere Arabische landen om zich ook te ontdoen van het juk van hun dictatoriaal bewind. In Libië was al decennia lang de autoritaire leider Moammar Al-Quadhafi aan de macht. Door protesten ontstond er een burgeroorlog. Opstandelingen werden geholpen door de VN en de NAVO. U herinnert zich vast nog wel de bombardementen door Belgische F-16’s? Uiteindelijk werd Quadhafi gedood, Libië was bevrijd. 

In Jemen waren er ook hevige protesten die hard de kop werden ingedrukt door de autoritaire president Ali Abdullah Saleh. Vele burgers sneuvelden tijdens de protesten. In november 2011 treedt Saleh af en geeft hij de macht over aan de vice-president. 

Syrië kampt ook met een autoritaire president Bashar Al-Assad, die kost wat kost aan de macht wil blijven. Er kwamen protesten tegen zijn regime omdat hij hervormingen beloofd had, maar nooit had uitgevoerd. Die protesten zijn uitgegroeid tot een burgeroorlog die tot op de dag van vandaag nog steeds bezig is en vele mensenlevens eist. 

Momenteel zijn er in Syrië meerdere partijen in conflict met elkaar.
Ik probeer even kort de belangrijkste conflicten te schetsen.
Je hebt het regime van President Assad. Hij wordt gesteund door de Hezbollah uit Libanon, door het Iraanse regime en door Rusland. Het rebbelen leger dat strijdt tegen President Assad wordt ook wel het Vrije Syrische Leger genoemd. Zij worden ‘onofficieel’ getraind en gesteund door de CIA en het Westen. Daarnaast heb je ook nog ISIS, een extreem-islamistische terreur groepering. Internationaal is er een coalitie onder leiding van de VS die ISIS bestrijdt zowel in Syrië als in Irak. De coalitie bestrijdt hen via lucht bombardementen. Op de grond wordt er tegen ISIS gevochten door het Iraakse en Syrische leger als ook een leger van Koerden met elite groepen, Peshmerga’s genoemd. 

Sinds enkele dagen mengt ook Rusland zich militair in het debat. Voordien stonden VS en Rusland lijnrecht tegenover elkaar als het over de Syrië kwestie ging. Nu lijkt het erop dat er een samenwerking op touw is. Het plan was dat Rusland meehielp om terroristen te bombarderen in Syrië. Hiermee wordt ISIS bedoeld. Nu lijkt het wel alsof Rusland het begrip terrorist iets breder ziet dan enkel ISIS, en dan ook het Vrij Syrische Leger bombardeert. Hiermee helpt Rusland dan vooral President Assad, die al enkele maanden sterk in het defensief zit. Zekerheid is er hierover niet. VS beweert immers iets anders dan Rusland. Hiermee wordt nog maar eens bewezen, hoe politiek ingewikkeld de kwestie wel niet is.

Een duurzame oplossing is nog niet meteen in het verschiet. Ik denk dat er twee mogelijkheden zijn. Ofwel werken we allemaal samen tegen ISIS, maar dan blijft Assad wel aan de macht in Syrië. Dit is namelijk een voorwaarde van Rusland aangezien beide partijen bondgenoten zijn. Ofwel blijven we in deze status quo.

Griekse verkiezingen

U zult het wel gemerkt hebben het voorbije jaar, Griekenland was bijna elke dag opnieuw een item in het nieuws. Hier zijn voornamelijk twee redenen voor te vinden.
Op de eerste plaats de vluchtelingencrisis. Vele vluchtelingen die de overtocht maken naar Europa, komen terecht in Griekenland. Deze zomer nog was er de overrompeling op het eiland Kos, waar veel media aandacht naartoe ging.

Ten tweede heb je natuurlijk nog de financiële crisis in Griekenland die nu toch ook al een tijdje aansleept. Het was even stil in Griekenland op politiek vlak, tot gisteren. De dag van de verkiezingen.
U herinnert zich vast nog wel de taferelen van eind juni, begin juli.
Griekenland dreigde uit de eurozone te vallen en er moesten drastische beslissingen genomen worden door de Griekse regering. Voor ik verder ga, wil ik eerst even wat verduidelijking geven over die Griekse regering.

De Griekse regering wordt geleid door Alexis Tsipras. Hij is lid van de linkse partij Syriza. Z'n partij werd verkozen omdat hij beloofde een einde te maken aan de zware besparingen die werden opgelegd door de regering, in ruil voor noodsteun van de internationale instellingen (ECB, IMF, EU). Syriza ging een coalitie aan met de onafhankelijken.

We zijn juni anno 2015. Griekenland moet een bezuinigingsprogramma voorstellen die enkele miljarden euros aan besparingen inhoud. Indien dit niet gebeurt, of niet voldoende is, dreigt een Grexit. Dit wil zeggen Griekenland dat de Eurozone verlaat. Uiteindelijk is het toch de Griekse regering die het hoofd moet buigen en toegevingen moet doen. Opnieuw zware besparingen. In ruil ontvangt Griekenland een noodsteun om te overleven. Tsipras heeft toegevingen gedaan, waar hij en zijn partij totaal niet achterstaan. Hij heeft als het ware zijn ziel verkocht aan de duivel. Resultaat is dat net het tegenovergestelde gebeurd is dan wat Tsipras en Syriza de Griekse bevolking beloofd hadden. Sommigen in de linkse partij zijn het hier niet mee eens en dreigen tegen te stemmen als de voorstellen in het Parlement komen. Een split binnen de partij lijkt onvermijdelijk en dus ook de val van de regering.

Wat Griekenland nodig heeft, is een stabiele regering. Op dat moment was dit dus totaal niet aan de orde. Om een split te vermijden, wil Tsipras nieuwe verkiezingen uitschrijven. Hij biedt het ontslag aan van de regering en opnieuw volgt er een verkiezing. Persoonlijk vind ik dit een geniale zet van Tsipras. Hij ontbindt de regering, zodat hij de rotte appels uit zijn partij kan zetten en enkel met gelijkgezinden naar de verkiezingen kan stappen. Syriza wordt als het ware omgevormd van een extreem linkse partij naar een centrum linkse partij.
Deze zet is natuurlijk ook niet zonder risico. Er is namelijk een reële kans dat zijn partij niet opnieuw verkozen wordt.

Dit alles brengt ons bij gisteren, verkiezingsdag. Er werd een nek-aan-nek race verwacht tussen Syriza en Nea Dimokratia. Uiteindelijk werd het een ruime overwinning voor Syriza. In de loop van de avond heeft Tsipras aangekondigd om opnieuw met de onafhankelijken een regering te vormen. Plan gelukt! Tsipras wordt beloond voor het winnen van een erg gedurfd pokerspel tegen de instellingen, met als inzet: de Griekse bevolking en hun levensstandaard.

Hongarije, de held van Europa of een racist?

Het kon niet langer uitblijven. Het is alomtegenwoordig in het nieuws de voorbije weken.
U raadt het al, de vluchtelingen problematiek. Meer specifiek wil ik het vandaag hebben over de houding van Hongarije.

Hongarije, zijn ze de helden van Europa of de racisten?

Zoals jullie misschien al weten is Hongarije de laatste tijd bezig met het sluiten van hun grenzen en dus de vluchtelingen buiten te houden. Ze hebben een prikkeldraad ‘muur’ gebouwd op hun grens met Servië. Dit allemaal omdat Hongarije de grote stroom vluchtelingen uit Irak, Syrië en Afghanistan niet meer aankan. Het wordt door velen het ‘nieuwe Ijzeren Gordijn’ genoemd. Vreemd dat Hongarije in 1989 juist één van de eerste landen was die het ijzeren gordijn ophief.

Het is wel zo dat velen in Europa deze houding van Hongarije steunen. Hongarije doet wat velen denken, maar zelf niet durven zeggen. Dit is ook merkbaar in de houding van Duitsland (ze zijn begonnen met grenscontroles aan de grens met Oostenrijk, dit om de grote groep vluchtelingen richten München tijdelijk een halt toe te roepen). Zij zijn volop voorstander van een Europese oplossing en een eerlijke verdeling van de vluchtelingen over heel Europa. Zelf vind ik dit ook de beste ‘voorlopige’ oplossing. Maar sommige landen gaan hiermee niet akkoord en blijven liever aan de kant toekijken, of juist de andere kant opkijken. Dit legt onmiddellijk één van de grote problemen van de EU bloot. De EU ligt zelden op één lijn en zo kan er zelden snel en kordaat gehandeld worden op problemen die zich stellen. Altijd is er wel iemand die niet akkoord is.

Je kan de houding ook van de andere kant bezien. Hongarije heeft de plicht om mensen op de vlucht een zo goed mogelijke opvang te bieden en eventueel door te laten reizen naar andere gebieden.

Dit alles is gewoon dweilen met de kraan open. Dit zijn louter tussen-oplossingen. De echte oplossing ligt in Syrië en Irak zelf. De oorzaak van de vluchtelingen crisis is de oorlog daar.
Vier jaar vechten ze ondertussen al in Syrië. Als je wil dat vluchtelingen stoppen met vluchten, zorg dan dat het terug veilig en leefbaar wordt in hun land. Nu, dit is een zeer gevoelig thema. Niemand wil grondtroepen sturen naar een labiele situatie. Er zijn genoeg precedenten op te noemen die doorslaggevend kunnen zijn om zich er niet mee te moeien. Zie maar naar de oorlog in Afghanistan en Irak. Luchtaanvallen alleen zullen de problemen ook niet meteen oplossen. Er is wel dringend een blijvende oplossing nodig, maar niemand die direct weet wat die precies is.

Dit is een korte schets over hoe gevaarlijk en delicaat de kwestie is. Ondertussen heeft iedereen al wel een mening over de situatie. Als je deze wil delen, stuur maar een bericht of laat een reactie achter.

Tot ziens!

Elections and the Trump show!

Second day of my blog. So I thought, why not post my first blog in English.
Warning! I'm Belgian so, I'm sorry for spelling mistakes.

What better to talk about then the presidential elections?
Donald Trump!!! Is he a joke or the real deal? Everyone thinks he's the joke of course, but still... He's currently 'still' in the lead for the republican party.
Let's do a flash forward. Its November 2016, and all over the news: Trump vs Clinton! Quite unlikely, I know. But it's a reality check to try to think about Trump actually having a chance to be in the White  House. Well first of all there probably will be a wall build at the US-Mexican border. Paid by the Mexicans. See how ridiculous this is? Truth is, if Trump is president he will actually want this. Everything he says, is probably actually true in his mind. Trump is good for media, he makes these kinds of debates good TV to watch. He wouldn't be as fit as an actual president.

Personally I'm rooting for Joe Biden entering the race. He's the kind of clear thinking man who might be able to lead the nation the right way, the only way americans deserve to be lead. With all the others I see some red flags.
Honestly, I've a huge problem with the presidential elections. Republicans are way to conservative and extreme. Democrats are too soft. There is no middle ground. I want a middle ground! I know there's a history in the US with democrats and republicans, and history within families to always vote on the republican candidate or the democrat one. Except swing states. That's for another blogpost.
Belgian politics probably have to many options which party to elect. But in this system every voter can try to align his vision to a party.

Conclusion, this was actually harder than I thought it would. My english is still a little rusty. Hope you enjoyed!
See you later!